زندگی به وقت آیتالله خوشوقت
یک شبانه روز آیتالله خوشوقت، چگونه میگذشت؟
برنامهی زندگانی بزرگان دینی، نه با ساعتهای قراردادی خودمان، بلکه با زمانسنج خدا تنظیم میشود.
سبک زندگی اسلامی مدتی است که مورد توجه اندیشمندان قرار گرفته. از طرفی، توجه خاص مقام معظم رهبری به این مهم، باعث شده تا یکی از موضوعات مهم فکری جامعه باشد؛ اما بیشک، رسیدن به تمدن نوین اسلامی، از سامان بخشیدن به سبک زندگی آغاز میشود. اگر این مسئله تمام راه نباشد، حتی در نگاه سهلانگارانه هم مهمترین مسئله سبک زندگی اسلامی است.
حال سۆالی که مطرح است اینکه اسلام چه نوع زندگیای را توصیه میکند و این نوع زندگی، نمونهها و مصادیق بارزی دارد یا نه؟ اگر علما و بزرگان ما در این خصوص کمتر سخن گفتهاند، بیشتر به عمل پرداختهاند؛ عمل به ریز برنامهریزی اسلامی در تمامی لحظات آن. در راستای تحقق بخشیدن به این مهم، باید زندگی بزرگان دین را با بهرهگیری از منابع مستند مانند خانواده و دوستان، نقل کرد. در این مقاله، به روایت زندگی آیتالله عزیز الله خوشوقت، این مرد الهی پرداختهایم.
1- اذان صبح
تا نماز شبش تمام میشد و لحظاتی را روی سجاده به تفکر سپری میکرد، صدای مۆذن هم بلند میشد. حالا وقت آن بود تا آیتالله خوشوقت با نغمه مۆذن، اذان بگوید. همین که اذان تمام میشد، اقامه را شروع میکرد. زمانی که پیر و ضعیف نشده بود، به مسجد میرفت تا نماز صبح به جماعت خوانده شود، اما اواخر عمر، نماز صبح را در خانه میخواند.
2- بعد از نماز صبح
آرام آرام نوافل بعد از نماز صبح را بجا میآورد. مستحب است که مۆمن بین اذان صبح تا طلوع آفتاب نخوابد. بنابراین، آیتالله خوشوقت این زمان را با مطالعه سپری میکرد. این وقت از روز تنها بخش کوچکی از مطالعه این استاد اخلاق را در برمیگرفت.
