مرگمان هم دست تکنولوژی است!
در کشوری دیگر، یک دختر 13 ساله پس از یک عمل پیچیده لوزه، دچار «مرگ مغزی» شد. خانواده او باور دارند که او زنده است، و بعد از یک دعوای حقوقی، به عنوان وضعیت نامعلوم امکان متصل ماندن دستگاه تنفس به بیمار برقرار شد.
در جایی دیگر دختر دیگری نیز دچار «مرگ مغزی» می شود و دستگاه تنفس به او وصل می شود. همسر او پس از حمله قلبی بیمار متوجه می شود که نفس نمی کشد و هیچگونه ضربانی ندارد. با وجود اینکه پزشکان با شوک قلبی، ضربان قلب او را برمی گردانند، اما اعلام می شود که بیمار به علت تخلیه اکسیژن مغز دچار مرگ مغزی شده است. این بیمار 14 هفته باردار بود که دچار حمله قلبی می شود، و قانون ایالت تگزاس، مانع قطع کردن دستگاه تنفس از زن باردار شد. با این حال خانواده او اعلام کردند که نمی خواهند بیمارشان با دستگاه زنده بماند. وضعیت جنین هنوز نامعلوم است.
«مرگ مغزی» هنگامی اتفاق می افتد که تمام مغز صدمه دیده باشد، به حدی که هیچ گونه فعالیتی از خود نشان ندهد؛ نه واکنشی، نه فعالیت الکتریکی و نه جریان خون. این وضعیت برگشت ناپذیر است. هنگامی که پزشکان اعلام می کنند که بیمار از نظر پزشکی دچار مرگ مغزی شده است، عملاً فرد از دنیا رفته است.
اما شخص مرگ مغزی شده که با دستگاه تنفس می کند، مانند مُرده ها نیست. بدن او گرم است و قلبش می زند، انگار که خواب باشد. این توهم زندگی انسان را دچار گیجی می کند که پس مرگ مغزی چیست؟ همانطور که در مثال اول، خانواده بیمار هنوز امید به بازگشت او و بیدار شدنش دارند.
